İstemek yaşama bağlıyor bizi. Hayalsiz, umutsuz, amaçsız kalmak insanın varlığıyla çatışıyor. Varolmak için geldiğimiz yerde, varolmamayı seçmek noktasına geliyoruz.

"İstemek" ne şartlarda oluşur, kendiliğinden mi ortaya çıkar yoksa o da bizim bir seçimimiz midir fazla düşünmedim. Fakat hayatı sadece isteklerimizi gerçekleştirdiğimiz ortam olarak tanımlamak yaşamı küçümsemek gibi görünüyor.

Sadece isteğe ve arzulara göre şekillenmiş bedenler her tarafta artık. Her tarafta olan bir şeyin bünyesine dahil olmak hayatımı manasızlaştırmak olur.

İnsanların arzuları kadar dertleri de varolmak adına yapılan çabalardır. Birisi dertli ise kafasını derdiyle meşgul eder, sorunu çözümlemek için kendi içinde bir mücadeleye girişir ve bu mücadele aslında varolmak mücadelesidir. Sorununu en uygun şekilde çözümleyip varlığına normal seyirinde devam edebilmek mücadelesidir. Elimizde olmadan her davranışımızla, mutluyken ya da mutsuzken, istiyorken ya da istemiyorken varlığımız için mücadele ederiz. Derdimizdir kimi zaman bizi hayata bağlayan ve bence büyük bir onurdur dertliyken hayat için mücadele etmek.

Büyük yaşamak hep en mutlu ve en başarılı olmak değildir sadece. Kitaplar mutsuz aşkları, katliamlardan sağ çıkanları, onuru için savaşanları, sorunlarına rağmen hayatta kalabilenleri anlatır.

Varolmak için buradayız, her ne şekilde ve nasıl yaşıyorsak yaşayalım... Şimdilik bildiğimiz tek gerçek bu. Bunu üzerine inşa edilecek dünyam..