|
|
|
Bir günü daha bitirdik. Çabuk geçti, sıradan geçti, yazılmaya değmeyecek gibi, yazılmaya değecek kadar özelliğe yaklaşamadan geçti. Bu kelimelerin ve cümlelerin kime faydası var artık?
İki gündür kaçırdığım dersler oldu ki şahsen ve vicdanen gerçekten rahatsızım bu durumdan. Bir daha ders kaçırmamak için elimden gelen gayreti göstermeliyim. Değişik bir yol ararken aynılığın sıradanlığında ve genişliğinde kaybolmaya mı başladık yoksa? Ne amaçla çıkmıştık yola, nerelerden geçtik ve şimdi neredeyiz? Hastalık giderek silikleşiyor. Silikleşirken bir şeyleri de alıp koparıyor. Engel olunmuyor, engel olmayı da henüz istetmiyor. Güzel şeyler yapmak ya da ilginç şeyler yapmak, özünde bir şeyler yapmak... Ama kimin için? En belirsiz, en cevabı değersiz soru haline geldi bu; kimin için? Sıradanlığa, oyunlara ve haliyle vasıfsızlığa tüm duyularıyla bağlanmışlarla işim yok benim. En işimin olmadığı adamlardan da en çok var. Benim işim zeki olup da acı çekenlerle, acı çekip de büyük yaşayanlarla. Ne işi diyeceksin, ben de bilmiyorum. Ben neyi biliyorum da ona öğreteceğim ya da o hangi bilmediğimi gösterecek bana.. Fazla alakadar olmaya değecek konular değil bunlar. Burada ben tekim. Bunları hiç kimseye okutmayabilirim, okutmam. Hakkım var, böyle bir seçeneğim var. Öfke, tamam öfke. Öfkeyi anlatarak kim ne kazanır ve de kime ne kazandırılmalıdır ki? Dedik ya, birileri bir şey kazansın değil amacımız. Belki de sırf klavyenin tuşlarına hızlı basabilmek yetisinin zevkini tadabilmektir bizimkisi. Bir gün daha bitti işte. Nasıl bitti, normal bitti. Niye öyle bitti? Öyle bitmemeliydi, uzak bir yerlerde bitmemeliydi. Dertler, tasalar, sorunlar.. Günleri bitirtmek için iyi birer sebep oluyorlardı vaktiyle. Artık? Artık hayır.. Tattık yeterince. Değişikliğe gerek var, yeniliğe gerek var. Gerekler "gerek" oldukları için mi yerine getirilmelidir ya da aranıp bulunmalıdır? Yeniye gereksinimimiz var diye zorla yeniye mi adapte etmeliyiz kendimizi? Bu isyandır işte, fakat isyan olsun diye isyan etmek haybeye olmaz mı:) Bir şeyler yapmak lazım ama. Arayıp bir şeyler bulmak lazım. Neden? Derin konu, şimdi girecek halet-i ruhiyesi yok kafamın. Kaydedip çıkıyoruz.... 28 Eylül 2001, 00:22
|